[ و ابو جعفر محمد بن على باقر از او ( ع ) حکایت کرد که فرمود : ] دو چیز در زمین مایه أمان از عذاب خدا بود ، یکى از آن دو برداشته شد پس دیگرى را بگیرید و بدان چنگ زنید : امّا امانى که برداشته شد رسول خدا ( ص ) بود . و امّا امانى که مانده است آمرزش خواستن است . خداى تعالى فرماید « و خدا آنان را عذاب نمى‏کند حالى که تو در میان آنانى و خدا عذابشان نمى‏کند حالى که آمرزش مى‏خواهند » [ و این از نیکوتر لطایف معنى را برون آوردن است و ظرافت سخن را آشکار کردن . ] [نهج البلاغه]

آزاد

می نوش که عمر جاودانی این است

                         خود حاصلت از دور جوانی این است

هنگام گل و باده و یاران مست

                        خوش باش دمی که زندگانی این است




جعفری ::: یکشنبه 85/11/8::: ساعت 11:0 عصر

>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 8


بازدید دیروز: 2


کل بازدید :12259
 
 >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<
جعفری
راستش هنوز هم خودم خودما درست نمیشناسم
 
 
>>اشتراک در خبرنامه<<
 
 
>>طراح قالب<<